آشنايي با نظام آموزشي کشورها

 

1- انگلستان

 

به استناد گزارش يونسکو، انگلستان به لحاظ رشد اقتصادي داراي رتبه خوبي است. درسال تحصيلي1994-1993 مخارج آموزش و پرورش 16% مخارج کل دولت بوده است. در انگلستان دولت مرکزي مسوول تامين نيازهاي آموزشي ، برنامه ريزي و تعيين خط مشي ملي است. طبق قانون اصلاح آموزش و پرورش محلي سال 1998، بيشتر مدارس توسط انجمن محلي تعيين مي شوند.

آموزش اجباري در انگلستان از 5 تا 16 سالگي است که سطوح ابتدايي (11-5 سالگي ) و راهنمايي (16-11 سالگي ) را در برمي گيرد. تا پايان پايه 11 ، درس هاي رياضي و علوم ، اجباري هستند. در انگلستان ، سال تحصيلي به سه بخش تقسيم شده است که شامل يک تعطيلات تابستاني طولاني و يک تعطيلات کوتاه 2 تا 3 هفته اي در کريسمس و عيد پاک است. هفته آموزشي از روز دوشنبه آغاز و تا جمعه ادامه دارد. و روزهاي شنبه و يکشنبه تعطيل است زمان درسي روزانه تقريباً 6 ساعت است.

در سال 1995 تراکم کلاسي در دوره ابتدايي 27 نفر و در دوره دبيرستان 22 نفر بوده است. هيچ خط مشي مشخصي براي گروه بندي وجود ندارد و بيشتر مدارس گروه بندي ندارند.

مدارس ابتدايي شامل دانش آموزاني باتوانايي هاي متفاوت در دروس رياضي و علوم است. ولي در دبيرستان، گروه بندي در درس رياضي رايج است. اما در درس علوم کمتر اتفاق مي افتد.

معلمان براي دريافت گواهي نامه معلمي بايد به يکي از دو روش زير عمل کنند:

الف) دوره چهارساله ليسانس علوم تربيتي را بگذرانند.

ب) پس از پايان دبيرستان يک سال علوم تربيتي بخوانند و 3 سال ديگر را در يک رشته تحصيلي ادامه دهند.

در انگلستان استفاده از ابزارهاي کمک آموزشي همچون ماشين حساب و کامپيوتر در کلاس هاي درس رياضي طي ده سال گذشته افزايش يافته است.

در حال حاضر نگرش دانش آموزان نسبت به درس رياضي منفي است و همين امر باعث شده است که مطالعه رياضي را در سطوح بالاتر تحصيل دنبال کنند. در سطوح بالاتر ، نسبت دختران به پسران ، براي مطالعه رياضي کمتر است و اين نگراني را ايجاد مي کند که بايد راهي براي ترغيب بيشتر دختران  به خواندن درس رياضي پيدا کرد.

در اين کشور کتابهاي درسي به طور طبيعي توسط شرکت هاي تجاري تهيه و چاپ مي شوند. با اين حال بسياري از کتابها قديمي شده اند ، چون برنامه هاي درسي تغيير کرده اند ، ولي کتابهاي درسي هيچ تغييري نکرده اند.

در حال حاضر ، ناشران در حال دوباره نويسي کتابها هستند تا با برنامه درسي جديد متناسب باشند.

تا سال 1991 براي دريافت ديپلم متوسطه انجام کارهاي پروژه اي اجباري نشده بود ، ولي از آن پس اجباري شده است. براي دانش آموزان
پايه هاي پايين تر، کارهاي پروژه اي معرفي شدند و دانش آموزان در اين پايه ها بر خلاف گذشته، بيشتر به کار گروهي تشويق مي شوند. همچنين کامپيوترها به طور وسيعي در مدارس در دسترس هستند و دانش آموزان با چگونگي استفاده از آنها و کاربردهايشان آشنا شده اند.

در نظام آموزشي انگلستان دو نوع ارزشيابي وجود دارد که يکي ارزشيابي پيوسته است و به وسيله معلم اجرا مي شود و ديگري ارزشيابي خارجي است که در پايان 7 ، 11 ، 16 سالگي و به طور متمرکز، اجرا مي شود.

قابل ذکر است که ارزشيابي خارجي فقط به عنوان نمونه اجرا مي شود و هدف آن ارزشيابي نظام آموزشي است و بر ارزشيابي شخصي دانش آموزان تاکيد ندارد.

 

آموزش فني و حرفه اي در انگلستان:

 

الف) دوره هاي آموزش تکميلي

 مهمترين دوره هاي آموزش تکميلي فني و حرفه اي که در مراکز آموزش عالي فني و حرفه اي انگلستان ارائه مي گردد عبارتند از:

1-  [1] (NVQ)

2-  [2]  (SVQ)

دوره هاي آموزشي SVQ و NVQ عمدتاًٌ بر اساس استانداردهاي تعيين شده صنعتي و بازرگاني براي داوطلبان شاغل طراحي گرديده است. گفتني است که هر يک از دوره هاي آموزشي مذکور از بخش هاي جداگانه اي تشکيل گرديده اند و در کالج ها و مدارس کشور انگلستان نيز ارائه مي گردند ، با اين تفاوت که دانش آموزان بايد همواره به کسب تجارب کاري مبادرت نمايند.

دوره هاي آموزشي SVQ و NVQ اساس و پايه هاي برنامهجهاي آموزشي ملي را تشکيل مي دهند و هر يک از اين دوره ها ، محدوده اي از کفايت آموزشي افراد را تحت پوشش قرار داده و از سطوح آموزشي خاص در قالب چهارچوب آموزشي برخوردار مي باشند.

 

ب) کالج هاي آموزش تکميلي ( Further Education)

در کالج هاي آموزش تکميلي ، عمده دوره هاي آموزشي که به اعطاي مدارک دانشگاهي منتهي نمي گردند ، ارائه مي شود. آموزش تکميلي عنواني است که به دوره هاي بدون مدرک دانشگاهي اطلاق مي گردد و دانش آموزان پس از سن 16 سالگي قادر به گذراندن اين دوره ها مي باشند.

 

ج) امتيازات آموزشي

امتيازات ويژه آموزش فني و حرفه اي ، بنابر استانداردهاي آموزشي مصوب دولت انگلستان متعلق به آن دسته از جواناني است که از دوره هاي آموزش تمام وقت ترک تحصيل نموده و به فعاليت در بازار کار مبادرت نموده اند.

اعطاي امتيازات ويژه آموزش به جوانان در جهت افزايش انگيزش جوانان فعال در بازار کار و بهره مندي از دوره هاي آموزشي حرفه اي است.

با وجود اين که طرح مذکور در چندين محدوده فعاليت مي نمايد. تنها 20 درصد از دانش آموزان ترک تحصيل نموده ي رده هاي سني ( 16 و 17 ) سال را تحت پوشش قرار مي دهد.

 

د) اهداف آموزشي :

مهمترين اهداف آموزش فني و حرفه اي در کشور انگلستان به شرح ذيل است :

1) نائل آمدن حداقل 80 % از کل دانش آموزان به صلاحيت فني و حرفه اي (NVQ ) سطح 2 يا معادل تحصيلي آن ، در آموزش و تربيت پايه تا سال 1997 تشکيل گرديده است. سطح اول کلي ترين مهارتهاي آموزشي و سطح پنجم بالاترين سطح مهارتهاي حرفه اي را شامل مي شود. به عبارت ديگر مي توان گفت که دوره هاي آموزشي GSVQ[3] و GNVQ[4] در جهت اندازه گيري ميزان کفايت شغلي افراد طراحي گرديده است. توانايي ها بر اساس عملکرد موفقيت آميز شغلي افراد و توانايي آنان در به کارگيري دانش و ميزان درک افراد از محتواي شغلي مورد سنجش قرار مي گيرد.

دوره هاي آموزش حرفه اي GSVQ وGNVQنيز در جهت توسعه دانش و مهارتهاي شغلي بطور گسترده طراحي گرديده است. اين دوره ها همچنين به عنوان کليد مهارتهاي ارتباطاتي و تکنولوژي اطلاعات مطرح مي باشند. به عبارت ديگر مي توان گفت كه دوره هاي آموزشي مذکور در جهت ارائه آموزش هاي ترکيبي پايه متشکل از دوره هاي آموزش عالي و تکميلي با دوره هاي فني طراحي گرديده است. قابل ذکر است که دوره هاي آموزشي GSVQ و GNVQ از سه سطح آموزش مقدماتي ، متوسطه و پيشرفته تشکيل شده اند.

2) برخورداري کليه دانش آموزان از تجربه کاري و آموزشي منتهي به اخذ صلاحيت فني و حرفه اي NVQ سطح 3 يا معادل تحصيلي آن

3) نائل آمدن حداقل 50 درصد از کل دانش آموزان به صلاحيت فني و حرفه اي عمومي NVQ سطح 3 يا معادل تحصيلي آن تا سال 2000 ميلادي

4) توسعه تدارکات آموزش و پرورش فني و حرفه اي در جهت افزايش انعطاف پذيري و اعتماد به نفس هر چه بيشتر دانش آموزان فعال در حوزه آموزش فني و حرفه اي

قابل ذکر است که کنفدراسيون صنايع انگلستان تحت عنوان( CBI )در جهت برخورداري دانش آموزان از شرايط لازم حرفه اي و شغلي و توسعه مهارت هاي فني و ارتقاء سطح کيفي و کمي نيروي کار فعاليت مي نمايد.

ه ) نهادهاي مرکزي : در کشور انگلستان ، وزير کار و امور اجتماعي مسووليت هدايت اهداف و اولويت هاي آموزش فني و حرفه اي در نظام آموزش کشور را بر عهده دارد. گفتني است که سياست هاي اجرايي وزارت کار در حوزه آموزشي توسط اداره امور استخدامي و از طريق شوراهاي سرمايه گذاري تحت عنوان (TEC) اعمال مي گردد.قابل ذکر است که عملکرد شوراهاي سرمايه گذاري حوزه آموزش (TEC) بر اساس محل جغرافيايي متفاوت بوده و شوراهاي مذکور از تعدادي هيات مديره مستقل برخوردار مي باشند که مسووليت ارائه خدمات آموزش صنعتي براي ايجاد مشاغل ويژه در حوزه صنايع را بر عهده دارند.

تدارک دوره هاي آموزشي فني و حرفه اي در کشور انگلستان در زمره مسووليت 500 موسسه آموزش عالي و تعداد 100 موسسه آموزش فني و حرفه اي و کارفرمايان خصوصي قرار دارد.

شوراي سرمايه گذاري حوزه آموزش (TEC) عهده دار مسووليت ارتقاء کمي و کيفي مقاطع آموزشي محلي از طريق شناسايي نيازهاي آموزشي و سازماندهي آموزش فني و حرفه اي و همچنين ارائه و اجراي طرح هاي آموزش فني و حرفه اي با بودجه دولتي بوده و علاوه بر اين ، شوراهاي مذکور در جهت تلاقي نيازهاي آموزش محلي با موسسات آموزش عالي در خصوص طرح ريزي ، فراهم سازي تدارکات و شرايط ويژه برگزاري دوره هاي آموزشي همکاري مي نمايند.

در مقاطع آموزش ملي نيز ، شوراهاي مذکور به تخصيص بودجه براي آموزش پيشرفته فني و حرفه اي مبادرت نموده و مسووليت افزايش همکاري دو جانبه ميان حوزه صنايع و آموزش را بر عهده دارند.

و ) ارزشيابي تحصيلي: از جمله مهمترين نهادهاي مجري برگزاري آزمون هاي جامع آموزش فني و حرفه اي مي توان به شوراي آموزش فني و
حرفه اي انگلستان تحت عنوان (BTEC) ، دايره امتحانات فني و حرفه اي تحت عنوان(RSA) ، انجمن اصناف تجاري لندن (C&G) و اتاق بازرگاني و صنايع لندن تحت عنوان (LCCI) اشاره نمود.

شوراي آموزشي فني و حرفه اي (BTEC)، دوره هاي آموزشي در حوزه مطالعات تجاري ، مديريت ، مهندسي و طراحي را ارائه مي نمايد.

دايره امتحانات (RSA) به ارائه طرح هاي ارزيابي و گزينشي در کليه جنبه هاي تحقيقاتي و تجاري شامل مهارت هاي دفتري و منشي گري ، زبان هاي خارجي و تکنولوژي اطلاعات مبادرت مي نمايد.

- انجمن اصناف تجاري لندن (C&G) به برگزاري بيش از 1100 آزمون در سطوح مختلف آموزش فني و حرفه اي اعم از علوم کشاورزي مبادرت مي نمايد.

- اتاق بازرگاني و صنايع (LCCI) به اعطاي گواهينامه ها و ديپلم فني و حرفه اي در3 سطح (AC) مبادرت مي نمايد.

سيستم ثبت امتيازات و درجه اعتبار علمي دانش آموزان توسط دايره ملي ثبت (NRA) اجرا مي گردد. طي سال هاي اخير، سيستم اعتبار گذاري سطوح 4-1 در صلاحيت حرفه اي ملي تا عالي آموزش فني و حرفه اي به اجرا درآمده است.

صلاحيت حرفه اي ملي و عمومي تحت عنوان (SGNVQ) نيز ويژه آن دسته از دانش آموزاني است که پس از اتمام دوره آموزش پايه همچنان در نظام آموزش تمام وقت ، آموزش مي بينند.

قابل ذکر است که دولت انگلستان حدود 25 درصد دانش آموزان رده هاي سني 16 سال و بالاتر را در دوره هاي(GNVQ) جذب نموده و قصد دارد تا اواخر سال 2003 ، اين ميزان را به 50 درصد افزايش دهد.

 

ز ) طرح هاي آموزشي :

از جمله مهمترين طرح هاي به اجرا در آمده در حوزه آموزش فني و حرفه اي مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

 

1- طرح آموزش جوانان : مديريت طرح آموزش فني و حرفه اي کشور و مسووليت رسيدگي و نظارت بر آموزش جوانان (YT) ، از وزارت کار و اموراجتماعي انگلستان به شوراهاي سرمايه گذاري و آموزش (TEC) تفويض گرديد.

طبق تبصره قانوني نظام آموزشي انگلستان ، جوانان شاغل رده هاي سني 25-18 سال نيز مي توانند از برنامه هاي آموزشي ويژه جوانان بهره مند گردند. گفتني است که دوره هاي ويژه آموزش جوانان از طريق انعقاد قرارداد آموزش با کارفرمايان خصوصي و مؤسسات آموزش عالي ارائه مي گردد. بودجه دوره هاي آموزش حرفه اي جوانان (YT) ، توسط شوراهاي آموزش (TEC) و شوراهاي سرمايه گذاري آموزشي تامين مي گردد.

 

2- طرح مهارت هاي شغلي:

طرح مهارت هاي شغلي، طرح آموزش مقدماتي2 ساله توسعه برنامه هاي آموزشي انگلستان است که تا سال 2003 جايگزين طرح آموزش جوانان و طرح آموزش فني و حرفه اي گرديد. به موجب اجراي اين طرح ، دوره هاي آموزشي به کليه داوطلبان فعال و غيرفعال بازار کار ارائه مي گردد. هدف از طراحي چنين ابتکاري ، اعطاي گواهينامه سطح 3 صلاحيت حرفه اي ياشغلي تحت عنوان(NVQ) به دانش آموزان ترک تحصيلي مي باشد.

3 - طرح آموزش در حوزه صنايع:

از جمله مهمترين ابتکارات دولت انگلستان در جهت برقراري ارتباط هر چه نزديکتر ميان مدارس و مراکز آموزشي با حوزه صنايع مي توان به اقدامات ذيل اشاره نمود:

الف) طرح آموزش فني و حرفه اي (TVEI): پروژه مشترک آموزشي است که بودجه آن توسط وزارت آموزش و پرورش و وزارت کار و امور اجتماعي تامين مي گردد.

قابل ذکر است که شوراهاي سرمايه گذاري و آموزش نقش مشاوره اي کليدي در اجراي پروژه مذکور بر عهده دارند. اين طرح در واقع مکمل آموزش ملي دانش آموزان رده هاي سني 14 تا 18 سال انگلستان محسوب مي گردد. طي سال هاي اخير کليه دواير محلي آموزش و پرورش انگلستان (LEA) به عنوان مجري اصلي طرح مذکور فعاليت مي نمايند.

ب) طرح مشارکت حوزه تجارت و آموزشدر جهت افزايش سطح هماهنگي و همکاري ميان حوزه صنايع و آموزش محلي که بودجه آن از طريق آژانس هاي سرمايه گذاري و آموزش تامين گرديده و برقراري هماهنگي عملکردي ميان حوزه هاي مختلف آموزشي ، از ابتدايي تا آموزش عالي با حوزه صنايع را گسترش مي دهد. طبق آخرين آمار بدست آمده طي سال 1993 ميلادي بالغ بر 465 مؤسسه آموزش عالي کشور انگلستان با تعداد 920500 نفر دانش آموز تمام وقت و 184100 نفر دانش آموز پاره وقت توسط شوراي بودجه آموزش عالي تامين اعتبار گرديده است ، علاوه بر اين تعداد 89 مؤسسه خصوصي (غيررسمي)آموزش عالي در انگلستان فعاليت دارند.

 

2-جمهوري خلق چين.آموزش فني و حرفه اي

تاريخچه : اولين دوره آموزش فني و حرفه اي در چين به دوره آموزش صنعتي طي دهه 1860(140 سال قبل) باز مي گردد. محتواي اصلي آموزش فني و حرفه اي در آن دوره ( سلسله Qing قديم ) بر مطالعه تکنولوژي در غرب و آموزش عملي فعاليتهاي مردان با توانايي هاي عملي استوار بود. با طراحي " برنامه آموزشي سال 1902 " سري طرح هاي طبقه بندي شده ، ويژه آموزش فني و حرفه اي لحاظ گرديد. در همان موقع " انجمن آموزش فني و حرفه اي " که در سال 1917 تاسيس شده بود ، به اولويت بندي قوانين الحاقي آموزش فني و حرفه اي توسط بخش آموزشي و صنايع در چين مبادرت نمود. به علت پيشرفت کند اقتصادي و صنايع عقب مانده ، توسعه آموزش فني و حرفه اي در کشور چين تا قبل از سال 1949 مختل گرديد. در آن موقع تنها 561 مدرسه متوسطه فني با 77 هزار دانش آموز و 3 مدرسه ويژه آموزش هاي عملي مهارتي کارگران با 2700 دانش آموز فعاليت داشت. نرخ کل افراد ثبت نام شده در مدارس متوسطه فني و حرفه اي بر 4 درصد ( 2 درصد کل دانش آموزان مدارس متوسطه ) بالغ گرديد. ظرف مدت 50 سال از زمان پايه گذاري جمهوري خلق چين در سال 1949 ، آموزش فني حرفه اي تحت برنامه هاي تطابق ، تصحيح ، تحکيم ، اصلاح ، گسترش و توسعه مداوم قرار گرفت. طي دهه 1950 در برخورد با نيازهاي توسعه اقتصادي، هزاران مدرسه متوسطه تخصصي و مدارس مهارتي کارگران آغاز به فعاليت نمود. و اين در حالي است که طي دهه 1960 ، آموزش فعاليت هاي مردانه که مورد نياز مبرم کليه بخشهاي جامعه بود و مدارس متوسطه کشاورزي سريعاً توسعه يافت. با اين وجود ، گام هاي توسعه طبيعي آموزش فني و حرفه اي در کشور چين به طور جدي تحت تاثير انقلاب فرهنگي قرار گرفت. از زماني که کشور وارد دوره تاريخي جديد اصلاحات اجراي سياست و درهاي باز چين به دنياي بيرون ( در سال 1978 ) گرديد. در حوزه آموزش فني و حرفه اي نيز حيات مجددي جهت پيشرفت دميده شد.

 در سال 1980 ، آموزش فني و حرفه اي توسط وزارت آموزش (MDE  ) طراحي و ارائه گرديد و به تصويب مجلس رسيد. با انتشار " گزارش اصلاحات ساختاري آموزش متوسطه " توجه عمده اي بر اصلاح ساختار آموزش متوسطه و توسعه آموزش فني حرفه اي معطوف گرديد، از اين روي مدارس تکميلي متوسطه[5] (Sinior) (سه سال آخر متوسطه ) قادر به مواجهه با نيازهاي اجتماعي ساختارمدرنيسم گرديدند.

در سال 1985 ، کميته مرکزي CPC به اتخاذ تصميمي در خصوص اعمال اصلاحات در ساختار نظام آموزشي کشور مبادرت نمود که به طور واضح بر پايه سيستم آموزش فني و حرفه اي با ساختار منطقي در سطح مختلف از سطح مقدماتي( junior )تا سطح تکميلي(Sinior) برنامه ريزي شده بود. اعمال چنين اصلاحاتي در جهت تطابق بخش هاي صنعتي با مراکز آموزش متوسطه بود. از اين نظر لزوم تاسيس مؤسسات آموزش فني و حرفه اي به تدريج احساس گرديد. در همين موقع مجلس ملي به برنامه ريزي درخصوص توسعه فعال آموزش فني و حرفه اي در سايه توسعه اقتصادي و اجتماعي کشور طي 1990 مبادرت نمود. طي سال 1993 " طرح اصلاح و توسعه آموزش چين " توسط کميه مرکزي CPC و مجلس ملي تنظيم گرديد. مطابق اين طرح دولت ها ملزم به تمرکز بر برنامه هاي آموزش فني و حرفه اي و طرح ريزي کلي و توسعه فعال آموزش فني و حرفه اي گرديدند. طرح مذکور بر فعال سازي و تدارک ابزار آموزشي براي کليه گروه هاي آموزشي ، مؤسسات اقتصادي و کليه بخشهاي جامعه که در اجراي آموزش فني و حرفه اي در انواع و سطوح مختلف سهيم مي باشند اتکا دارد. در سال 1996 ، نخستين قانون آموزش فني و حرفه اي به صورت رسمي اعلام شده و به مورد اجرا گذارده شد. در همين موقع حمايت هاي قانوني جهت توسعه و تکامل آموزش فني و حرفه اي به عمل آمد. در سال 1997 همزمان با " پانزدهمين گزارش کنگره ملي" رئيس جمهور Jiang Zming به استراتژي تقويت چين از نظر علوم ، تکنولوژي و آموزش و حفظ توسعه پايدار اشاره نموده و بر توسعه فعالانه آموزش فني و حرفه اي و آموزش بزرگسالان در انواع مختلف تاکيد نمود. طي سال 1999 نيز طرح تعميق اصلاحات آموزشي و پيشبرد توانايي آموزشي به تصويب مجلس ملي رسيد. مصوبه مذکور بر تاسيس سيستم آموزشي مطابق با اقتصاد تجارت سوسياليستي و قانون آموزش ملي در زمينه انواع مختلف آموزش و توسعه آموزش فني و حرفه اي بالاخص آموزش تکميلي متوسطه ( Sinior ) فني و حرفه اي تاکيد داشت. لازم به ذکر است که طراحي و اجراي چنين سياستها، خط مشي ها و قانون ها نه تنها به ايجاد محيط اجتماعي مناسب در جهت توسعه آموزش فني و حرفه اي منجر گرديده است، بلکه نمايانگر جهت گيري اصلاحات و توسعه آموزش فني و حرفه اي طي قرن بيست ويکم نيز مي باشد.

 

ساختار آموزشي:

نظام آموزش فني و حرفه اي در کشور چين بر آموزش در مدارس فني و حرفه اي و ساير آموزش هاي عملي فني و حرفه اي مشتمل مي گردد. آموزش فني و حرفه اي در چين در سه سطح آموزش مقدماتي متوسطه( junior ) آموزش تکميلي متوسطه ( Sinior ) و دوره تکميلي آموزش فني و حرفه اي ارائه مي گردد. نظام آموزش فني و حرفه اي عمدتاً در جهت آموزش کارگران ، کشاورزان و کارکنان بخش ها در جهت احراز علوم حرفه اي پايه و مهارت هاي حرفه اي طراحي گرديده است. آموزش تکميلي فني و حرفه اي junior آموزش تکنيکي فني و حرفه اي است که بخشي از 9 سال آموزش پايه محسوب مي گردد. دانش آموزان ثبت نامي مدارس متوسطه فني و حرفه اي از فارغ التحصيلان مدارس ابتدايي و يا جواناني با معلومات معادل آنان مي باشند.

دوره آموزش اين مقطع 3 تا 4 سال به طول مي انجامد. در جهت نيل به نيازهاي نيروي کار و توسعه اقتصاد روستايي ، عمده مدارس تکميلي فني و حرفه اي junior در نواحي روستايي با اقتصاد توسعه نيافته متمرکز شده است. در حال حاضر تعداد 1472 مدرسه از اين نوع مدارس با 867 هزار دانش آموز در کشور چين فعاليت دارند.

طبق آمار بدست آمده طي سال 1998 ، بالغ بر 17090 مدرسه متوسطه فني و حرفه اي (مشتمل بر مدارس متوسطه فني و حرفه اي ، مدارس متوسطه تخصصي و مدارس آموزش مهارت به کارگران) با 11460000 دانش آموز و 422900000 دانش آموز دعوت به تحصيل فعاليت دارند. در آموزش فني و حرفه اي تکميلي، با طول دوره آموزشي دو تا سه سال، عمدتاً از فارغ التحصيلان مدارس متوسطه معمولي و مدارس متوسطه فني و حرفه اي ثبت نام به عمل مي آيد.

طي سالهاي اخير ، نسبت فارغ التحصيلان مدارس متوسطه فني و حرفه اي افزايش يافته و ارتباط ميان آموزش فني حرفه اي متوسطه و تکميلي به تدريج استحکام يافته است. در حال حاضر مؤسسات ارائه دهنده آموزش فني و حرفه اي تکميلي به 5 شاخه ذيل تقسيم بندي مي گردد:

اولين دسته عبارت است از 30 کالج آموزش فني و حرفه اي با 149000 دانش آموز ، دومين شاخه شامل 101 دوره کوتاه مدت دانشگاهي فني و حرفه اي با جهت گيري کار عملي به صورت محلي ، سومين شاخه شامل دوره آموزشي 5 ساله فني و حرفه اي عالي است که در مدارس متوسطه تخصصي ارائه مي گردد.

چهارمين شاخه آموزش فني و حرفه اي تکميلي آموزش عالي بزرگسالان است که در قالب 130 تخصص و 180 مؤسسه ارائه مي گردد.

آخرين شاخه نيز 2 تا 3 سال آموزش عالي با تاکيد بر آموزش عملي ارائه مي گردد.

 

موفقيت ها و دستاوردها:

از مهمترين موفقيت هاي نظام آموزشي فني و حرفه اي کشور چين مي توان به موارد ذيل اشاره نمود.

 

1- پيشرفت سريع سطح آموزش فني و حرفه اي

ظرف مدت زمان 15 سال ، بين سال هاي 1980 و 1995 ، نسبت دانش آموزان مقطع تکميلي متوسطه ( Sinior ) از 19 تا 56 درصد افزايش يافت. علت بروز چنين نرخ صعودي در سطح دانش آموزان مقطع تکميلي متوسطه ، فارغ التحصيلي تعداد 30 تا 45 ميليون فارغ التحصيل از مؤسسات آموزش متوسطه فني و حرفه اي بود.

 

2- شکل گيري ساختار معلمان آموزش فني و حرفه اي

اغلب معلمان آموزش فني و حرفه اي از مؤسسات آموزش عالي فارغ التحصيل مي گردند. از سال 1989 بيش از 160 مؤسسه آموزش عالي
بخش هاي ويژه و يا کلاس هايي به آموزش معلمان فني حر